ΑντίΠοίηση….

21 Μαρτίου 2022 #Ημέρα_Ποίησης


Φυσάει ο αέρας μανιασμένος. Χτυπάει με λύσσα τα δέντρα τους τοίχους, και ότι άλλο υπάρχει μπροστά του. Το βούισμα του, ξεσηκώνει όποια άγρυπνη ψυχή έχει την τύχη να καιροφυλακτεί. Σφυρίζει όλο ένταση, λες και θέλει να τρυπήσει ότι αντιστέκεται στο πέρασμα του… Άψυχα αντικείμενα, σφηνωμένα στη γη κουνιούνται συθεμέλα από φόβο. Κι αν ακούει κανείς, το άγριο βουητό του, τρομάζει και τρέμει κι αυτός.
Μοιάζει σαν να εκδικείται για κάτι. Τι άραγε;
Και η παγωνιά που έχει απλώσει το πέπλο της πάνω απ τα σπίτια των ανθρώπων, τον συντροφεύει στο πέρασμα του. Και αυτός όλο χαρά, και κακία δείχνει τα δόντια του χαμογελώντας. Ναι είναι και οι δύο, σύντροφοι καλοί. Είναι το ίδιο, άγριοι και ανελέητοι.
Άμα στεριώσουν σε έναν τόπο, μπορούν να τον καταπιούν. Τόση λαιμαργία έχουν. Τόσο μένος και δύναμη. Τώρα, σαρώνουν στη νύχτα….Αυτός βαράει με το θεόρατο ανάστημα του, και αυτή κοκαλώνει, ότι υπάρχει γύρω της. Λες και, είναι συννενοημενοι να διαλύσουν κάθε ίχνος ζωής.
Μέρες πόνου και αγριότητας. Η κάθε μέρα χειρότερη από την άλλη. Πολικές θερμοκρασίες και ισχυροί βοριάδες, τις διατρέχουν. Στη σκιά του πολέμου. Του ξεκληρισμου. Της πείνας. Του θανάτου αδικοχαμένων ψυχών. Αυτός είναι ο χειμώνας, ο βαρύς, που δεν αφήνει την άνοιξη να έρθει. Παγώνει ο κόσμος. Παγώνουν οι καρδιές απ το ανελέητο παιχνίδι που παίζεται εις βάρος της ανθρωπότητας. Η Ειρήνη ακόμα αργεί να ‘ρθει, όπως η άνοιξη!
⚛️ #21 /3/2022 Σφαιροπούλου_Αγγελική

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s